• Wat is het?
  • Over deze website
  • Ontstaansgeschiedenis
  • De Jodenvervolging
  • Hoe kun je meedoen?
  • Stappenplan
  • Te herdenken
  • Wordt herdacht
  • Is herdacht
  • Lokale herdenkingen
  • Plankjes ophalen
  • Archief
  • Contact en colofon
  • Zoek
  • Log in
  • Registreer

Eli Nathan Versteeg

Geboren: Haaksbergen, 25 oktober 1889
Vermoord: Auschwitz, 31 januari 1944
Bereikte de leeftijd van 54 jaar
Beroep: Werkzaam bij een abattoir
Eerste Boerhaavestraat 11 II, Amsterdam

Eli Nathan Versteeg op het Joods Monument

Dorris Falkenstein

Eli Nathan Versteeg

Eli Nathan was de broer van mijn oma Bertha Falkenstein - Versteeg.
Beiden geboren in Haaksbergen met nog 7 broers en zussen.

Eli Nathan, zoon van Jette Lilie en Nathan meijer Versteeg, veehandelaar en is in 1921 verhuisd naar Amsterdam. Veehandelaar is een vak van vader op zoon en daarom was ook Eli Nathan veehandelaar.

Eli Nathan is op 22 juni 1922 getrouwd met Keetje Witzenhuizen – Versteeg. Samen kregen ze 4 kinderen. Een zoon genaamd Nico Floris en 3 dochters: Flora Sophia, Mary Sophia en Nanny.

In 9 november 1938  de kristal/progromnacht in Duitsland, werd het nog veel gevaarlijker voor joden. In februari 1939 werden Julia, Hedwig en Kurt Falkenstein (mijn vader) door hun ouders, op kindertransport gezet naar Nederland – Rotterdam, om ze in veiligheid te brengen. Eerst kwamen ze in een kindertehuis terecht en in december 1939 werden Julia en Hedwig bij Eli Nathan Versteeg en Keetje Witzenhuizen Versteeg in Amsterdam ondergebracht.

Hoe ongelofelijk dan woon je al met zijn 6-en op een etage van 80m2 en dan neem je ook nog 2 nichtjes in huis. Dat vind ik een heel mooi en dapper gebaar.

Vanaf februari 1941, en intensief vanaf de zomer van 1942, werden de bewoners van de Eerste Boerhaavestraat slachtoffer van deportaties naar vernietigingskampen.

Veel woningen in de buurt raakten na de deportaties leeg. Hun inboedels, sieraden, kunst, al hun bezittingen werden vaak geroofd door de Nazi’s en woningen werden soms overgenomen of verzegeld door de bezetter.

De sfeer was er een van constante angst, razzia's en het verdwijnen van buren en familieleden.

De hele familie Versteeg-Witzenhuizen en Julia en Hedwig Falkenstein (mijn tantes) zijn in 1942 gedeporteerd en vermoord in Auschwitz.

  • Deel deze pagina